Voormalige collega’s in het nieuws

Onlangs werd een van mijn voormalige managers genoemd in een tijdschrift. Helaas voor haar, want de auteur maakt gehakt van haar uitspraken. Hoe vreemd kan het lopen. Ik zie namelijk wel vaker vroegere collega’s in de media staan. Toen we samenwerkten, hadden zij een goede positie en meer te zeggen dan ik. Vervolgens maakten we een carrière-switch, met wisselend succes.

Neem die ene collega bij een grote ontwikkelingsorganisatie. Een vlotte vrouw met een leuk gezicht. Bij aanvang regelt zij een extra groot bureau voor mij, dat eigenlijk voor managers bestemd is. Ze is gedreven en weet zich in politieke en bestuurlijke kringen goed te bewegen. Voor haar ontwrichtende relatie met een getrouwde man schaamt zij zich niet. Bij haar moet ik stevig in mijn schoenen staan om overeind te blijven.
Jaren later, na de reorganisatie, zie ik haar terug bij een conferentie. Frits Bolkestein is er eveneens. Een rijzige man met uitstraling. Binnen no-time draait ze charmant om hem heen. Maar ze publiceert ook zinnige artikelen over haar vakgebied.

Bij de conferentie is ook de voormalige directeur van die ontwikkelingsorganisatie aanwezig. Jaren daarvoor spreek ik hem tijdens de reorganisatie. Ik vecht op dat moment voor mijn positie. Ons gesprek beschouw ik als laatste redmiddel. Hij hoort mij slechts ongenaakbaar aan.
In de wandelgangen wordt gezegd dat hij weinig visie heeft. En dat zijn goede ideeën feitelijk van de medewerkers komen die het beleid vormgeven. Na zijn vertrek werpt hij zich in de media op als senior autoriteit met ingezonden opiniestukken. Het duurt niet lang voordat hij publiekelijk door de mand valt.

Daarna werk ik aan een internetproject bij een ministerie, samen met zzp’ers. Er zit een leuke man in ons team. Een originele denker met bruikbare voorstellen voor ingewikkelde problemen. Na afloop hoor ik dat hij een andere klus krijgt bij het UWV. Nou, dáár kunnen ze zulke mensen zeker gebruiken voor verbetering van communicatiemiddelen. Ook zijn naam duikt later op in de media. Nu als behoedzame klokkenluider. Hij is dan nog steeds werkzaam als zzp’er en moet heel voorzichtig zijn.

Terug naar mijn voormalige manager, eveneens bij die ontwikkelingsorganisatie. Een groot deel van de toenmalige medewerkers vertrok naar elders, ook zij. Nu runt ze een academie voor vitaliteit en gezondheid, speciaal voor oudere vrouwen. Of het hout snijdt, weet ik niet.
Wel herinner ik me dat ze met mij opgescheept zat. In die periode na de reorganisatie heb ik geen vaste plek. Ik moet steeds intern solliciteren naar een volgende functie. Ter overbrugging mag ik een mooi onderzoek verrichten. Het is een zeer aantrekkelijke opdracht, alleen wel nieuw voor mij. Daarom vraag ik of iemand mij enige aansturing kan bieden. Dat wil ze zelf wel doen. Maar in praktijk heeft ze nooit tijd. Een andere afdeling volgt en ik kan het onderzoek niet meer afronden. Sinds zaterdag staat deze manager landelijk te boek als ‘kwakdenker’.

Wat zal ik ervan zeggen? We deden allemaal datgene waarvan we dachten dat dat het beste was. Alleen, voor wie? Bij dezen dan, voor M.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s