Neem foto’s van je eigen woonplaats (voordat het te laat is)

Tijdens een feest, vakantie of dagje uit maken we graag foto’s. Maar vreemd genoeg zien we onze eigen woonplaats zelden als fotogeniek onderwerp. De meesten van ons nemen de vertrouwde omgeving voor lief. Pas als onze plaats of straat op het journaal komt, hebben we er oog voor. In het beeldverhaal van mijn leven zitten daarom hele grote gaten.

Op een paar plekken in de wereld heb ik meerdere maanden doorgebracht. Er waren in die tijd nog geen digitale apparaten. Ik kocht rolletjes van 24 of 36 en was er, achteraf gezien, veel te zuinig mee. Nu heb ik vrijwel geen foto’s van Perth in Australië, waar ik toch vier maanden doorbracht. Van een dorpje in een woestijn bezit ik hooguit tien plaatjes. Terwijl ik daar een half jaar heb gewoond.

Nairobi in Kenia is een ander geval. Daar had ik heel graag foto’s willen nemen. Als blanke viel ik echter al genoeg op. Dan ga je in een doorsnee woonwijk niet ook nog eens de toerist uithangen. Ik heb meer foto’s van groot wild, dan van het alledaagse stadsleven. Als je ze ziet, denk je dat ik continu op safari was. Terwijl ik toch de meeste tijd op kantoor doorbracht. Echt waar.

Montpellier is de enige tijdelijke woonplaats waar ik welbewust beelden uit het dagelijkse leven heb vastgelegd. En Leiden ben ik domweg vergeten. Erger: van het dorp uit mijn jeugd heb ik niet één foto die verder reikt dan de achtertuin van ons ouderlijke huis. Na mijn vaders overlijden kwamen er wat oude foto’s van een straatfeest tevoorschijn. Maar die tellen niet, want toen verbleef ik in Australië. Inmiddels is het dorp veranderd. Nu kan ik het alleen nog met de Leidse binnenstad goedmaken, als ik snel ben.

Daarom ben ik voor de zekerheid al aan Arnhem begonnen.

Feestaardvarken ArnhemFeestaardvarken met muts

Advertenties

11 gedachtes over “Neem foto’s van je eigen woonplaats (voordat het te laat is)

  1. een waar woord, ik ga meteen beginnen! Je bent wel een globetrotter geweest.
    Montpellier ken ik,een beetje, op weg naar Beziers en Lamalou, waar we met een stel jonge Fransen een wandeltocht hebben gemaakt in de Caroux. .. Onderweg slapen in watermolen, verlaten kastanjedorp, schapenstal. De eerste keer dat ik in het zuiden was. Een toverland.

    1. Ah, dit is weer een feest der herkenning. Meerdere voorouderlijke panden staan erop en zo veel bekende plekjes. Toch zijn het juist de zelden gefotografeerde straatbeelden langs al mijn wandelroutes die ik wens. Het zicht op de achtertuinen aan de overkant van de Rijn en Schiekade bijvoorbeeld. Dat was een vast onderdeel van een pauzerondje en een langere zondagse wandelroute.

  2. Sinds 2009 maakt Google-Streetview in Nederland overal foto’s:
    https://goo.gl/maps/PB7CsbENWfJ2
    Zelf maak ik al jaren foto’s van m’n directe omgeving en dan vooral vanaf plekken die anderen niet verzinnen en/of op momenten dat er toevallige samenlopen zijn. Een daarvan had ik voor een kerstkaart gebruikt. Die werd gevonden door een ontwerpbureautje en staat nu midden op een infobord bij een touristisch punt.

    1. Ja, Google-Streetview is ook leuk. Ik heb hun camerawagen meerdere malen gezien in de stad. Maar voor sfeerbeelden bij mijn levensverhaal heb ik natuurlijk specifieke wensen. Zo is er een straat die ik alleen na een regenbui met donkere wolken wil fotograferen, in oktober. Een andere straat komt het meest tot zijn recht vroeg op zondagochtend. En een bepaald stuk van de singel wil ik met helder licht in de lente fotograferen.
      Heb jij een foto van dat infobord?

      1. Ik heb daar wat foto’s van, maar die maak ik nog een keer opnieuw. Destijds was het nogal laat en daardoor zijn ze erg blauw geworden. Mogelijk blog ik er nog eens over als het zo uitkomt.

  3. Ingrid van Bouwdijk

    Goed idee. Het ziekenhuis in Den Bosch waar ik geboren ben, de basisschool én de middelbare school zijn allemaal al met de grond gelijk gemaakt. Wat er nog wel staat is een mooie oude middelbare school waar mijn opa op heeft gezeten en ik de eerste drie jaar, waarna de school verhuisde. Mijn vriendin heeft er haar man ontmoet en er huwelijksfoto’s laten maken met op de achtergrond verdwaasde krakers die het oude pand inmiddels hadden bezet.

    1. Als belangrijke gebouwen uit je jeugd verdwijnen, ben je gevoelsmatig vast ook een stukje van je verleden kwijt. Het is zo onherroepelijk.
      Op die vriendin en haar man hebben die krakers een onuitwisbare indruk achter gelaten. Die krakers moesten eens weten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s